2 - 1 ) . تحفة ، ابن عربى ( ابيات 2 - 1 ) . فتوحات مكّيه ، مجلد 4 ، ص 171 ( بيت 12 ) . مثنوى معنوى ، جلال الدين محمد بلخى ، دفتر سوم ، بيت 177 ( ابيات 12 - 10 ) . عجائب ، قزوينى ، مجلد 2 ، ص 112 ( ابيات 2 - 1 ) . تفسير ، علاء الدولة السمنانى ، در ذيل تفسير سوره جمعه ( ابيات 2 - 1 ) . شرح الشفاء ، مجلد 2 ، ص 702 ( بيت اول ) . دائرة المعارف ، البستانى ، مجلد 8 ، ص 113 . فتوحات مكيه ، مجلد 2 ، ص 868 و مجلد 4 ، ص 199 ( ابيات 2 - 1 ، 11 ) ، مرصاد العباد من المبدأ الى المعاد ، نجم الدين رازى ، ص 125 ، ( ابيات 2 - 1 ) . حل الرموز و مفاتيح الكنوز ، شيخ عز الدين عبد العزيز بن عبد السلام مقدسى ( 660 ه / 1261 م ) . آثار البلاد و اخبار العباد ، قزوينى ص 168 ( بيت 2 - 1 ) . لغات ثقاة : از وثق ؛ اعتماد كردن ، اطمينان داشتن ، استوار كردن ، ثابت كردن ، ايمان ، اتكا ، اعتماد ، اطمينان ، موثق ، قابل اعتماد ، آدم امين ، اهل ثقه ، دوستان . سمت : از سئم ؛ خسته بودن ، كسل و بىحوصله بودن ، بيزار شدن ، ناراضى بودن ، نفرت داشتن ، دلتنگى . رفاتى : از الرفات ، جثه ، جنازه ، نعش ، جسد . الدّارسات : اثرات و نشانه‌ها ، باقىمانده از ساختمانهاى فرسوده و كهنه . طوايا : جمع الطوية ، نيت ، آنچه انسان در دل دارد . « فلان حسن الطّويّه » يعنى فلانى پاك نيت و خوش‌نيت است . الدّارجات : از تدرج و اندرج به معنى مراتب و درجات يا به معنى از بين رفتن قومى . حجور : جمع حجر به معناى آغوش . لحد : قسمتى از قبر كه در زير آن مرده را قرار مىدهند . سبحات : زمين شوره‌زار ، زمين مردابى شور . الزناة : جمع الزانى ، كسى كه فعل حرامى انجام دهد . ماء فرات : بسيار شيرين و گوارا . قرآن : « وَ أَسْقَيْناكُمْ ماءً فُراتاً » « 1 » . محو : پاك كردن ، زدودن ، از ميان بردن ، محو كردن .

--> ( 1 ) . مرسلات ، آيه 27 ؛ و از ابر بر شما آب زلال گوارا نوشانديم .